November 1, 2012
October 21, 2012
October 1, 2012
January 29, 2012
December 25, 2011
November 1, 2011
August 8, 2010
July 31, 2010
January 28, 2010
January 15, 2010
January 10, 2010
January 6, 2010
Het jaar 06 recorded on a Nokia telefoon (2006)
>>> Bekijk de highlights van ons 2006 jaar. Eigenlijk het debuutjaar van COLUMNBINE FILM & MORE. Met legendarische draaidagen in NEW YORK CITY en BROOKLYN, PARIJS tijdens de WK FINALE en QUEENSDAY in MOKUM. "Het jaar 06 recorded on a Nokia telefoon" is een 6 minuten durende compilate van Columnbine Film & More van het jaar 2006. Met legendarische momenten in New York, Parijs en hartje Mokum.
>>> Bekijk de highlights van ons 2006 jaar. Eigenlijk het debuutjaar van COLUMNBINE FILM & MORE. Met legendarische draaidagen in NEW YORK CITY en BROOKLYN, PARIJS tijdens de WK FINALE en QUEENSDAY in MOKUM. "Het jaar 06 recorded on a Nokia telefoon" is een 6 minuten durende compilate van Columnbine Film & More van het jaar 2006. Met legendarische momenten in New York, Parijs en hartje Mokum.
January 5, 2010
COLUMNBINE FILM & MORE. <3 BRAM'S
BRAM'S - Plat du jour from Brams on Vimeo.
Je boys proosten op het nieuwe jaar in de Bitterzoet. 18 harde dj's, hapjes en een glaasje prosecco.
December 26, 2009
October 13, 2009
October 2, 2009
RUMOER '66 (TEASER TRAILER) from COLUMNBINE: FILM & MORE. on Vimeo.
Het wordt weer tijd voor de jaren zestig. Nietwaar?
March 28, 2009
DAS IRRENHAUS
(v.l.n.r. Strip Steve, Das Glow, Boys Noize, Erol Alkan, Shadowdancer)
(v.l.n.r. Strip Steve, Surkin, Para One, Das Glow)
Een avond waar iedereen langskwam, van Erol Alkan tot Busy P. Allen om de Boys Noize bende te checken. En met succes, want na een dj-set die lange tijd op de auto-pilot stond, imponeerde de baas van de avond uiteindelijk toch wel. Snap's Rhythm Is A Dancer kwam aan het eind nog uit de platenkast en iedereen ging los. Check het audiovisueel verslag hieronder. Verrückt.
(v.l.n.r. Strip Steve, Das Glow, Boys Noize, Erol Alkan, Shadowdancer)
(v.l.n.r. Strip Steve, Surkin, Para One, Das Glow)
Een avond waar iedereen langskwam, van Erol Alkan tot Busy P. Allen om de Boys Noize bende te checken. En met succes, want na een dj-set die lange tijd op de auto-pilot stond, imponeerde de baas van de avond uiteindelijk toch wel. Snap's Rhythm Is A Dancer kwam aan het eind nog uit de platenkast en iedereen ging los. Check het audiovisueel verslag hieronder. Verrückt.
March 27, 2009
March 26, 2009
USA IN HD #05 = OP DIE LIJST, WEDEROM.
Het is een uur of 1 's nachts. Na een power nap en een beetje Swordfish (hugh jackman met oorbelletje, nice) op tv, lopen we vanaf het restaurant 3 blocks zuidelijke richting op Collins avenue en arriveren we bij het Gansevoort Hotel. Fokking groot hotel. Ik dump mijn halflege groene Heineken flesje in de Hotel bosjes en de eerste ingang die we in willen blijkt voor het Rooftop feest te zijn. De tweede ingang is van het hotel zelf. De 3de entree is raak: Club Louis. Drukte. Alleen geen rij. Vreemd. Een mannetje of vijftig om een velvet rope heen. Dus zegmaar 3,4 rijen, die eigenlijk geen rijen zijn. Whatever. We staan goed vooraan, want ik zie naast ons Armand van Helden en A-Trak (redelijk poopie joopie deejees these days...) wachten en ook zij mogen niet naar binnen! Embarrassing. Haaaaa. Het ligt dus kennelijk niet aan ons. Wie komen er dan wel binnen? Stoephoeren (coke sluts) en pooiers in pakken uiteraard. Maar goed, ik spot al gauw genoeg dat de latina 'doorbitch' een lijst in d'r klauwen heeft met hopelijk onze namen erop (en for the occasion ook belachelijk dikke tieten draagt vanavond). Aangezien we al een tijdje helemaal vooraan staan en tegen de velvet rope aanleunen, durf ik me niet te verplaatsen. Er ontstaat een opstootje naast ons, een of andere celebrity die zich kennelijk wel beledigt voelt (een neger in pak) zorgt er persoonlijk voor dat er bijna rellen uitbreken. Z'n ego neemt de meeste ruimte in beslag in de wachtrij. Kankerlijer. Anyways, dat belooft wat voor binnen...
...10 minuten later staan we binnen aan de bar en het eerste dat opvalt zijn de midgets. Haha, geen grap. DWERGEN als werknemers. Hoe cool. Een klein manneke bij de bar (die een uur later met een brandblusser een brandje staat te blussen in de verte! Shiiit die had ik op foto moeten hebben!) en voor de rest nog een mini-she doorbitch ergens anders. Geniaal. Voor de rest blijkt het design lelijk, zoals de meesten tenten hier. En het is allemaal vooral heel onlogisch ingedeeld en gebouwd. Heel typisch Amerikaans onefficient wederom. Maar goed, genoeg negatief gelul, want ook daar beginnen we langszaam wel aan te wennen, die nuttige Amerikanen... Het geluid staat hard, maar als ik een cola en een sprite bestel (18 dollar) hoort de uitslovende homo barman me gelukkig wel. En opeens staat Strip Steve (een Franse leeftijdsgenoot van het niet onaardige Boys Noize label) naast me. Die gast heb ik vorig jaar niet 1, niet 2, maar 3 keer moeten missen in de Flexbar, dus ik geef hem een biertje. Hij begrijpt het niet, maar ik zeg met Frans accent "qu'est-ce que tu veux boir?". Sidenote: 1 van mijn eerste legale iTunes store downloads was Strip Steve's plaat Tommy Boy, vandaar. Haha. Maar goed, eventjes later als ik bij de Institubes Fransosen mezelf introduceer leg ik het nog eens allemaal netjes uit, dat ik geen homo ben die hem een biertje wilde aanbieden, maar hem enkel en alleen wilde bedanken voor z'n meesterlijke muziek.
Rond een uur of half 4 houden we het voor gezien. Ik bedank Emile nog even, de vice-baas van het platenlabel Institubes, die ons op de lijst had gezet, nadat ik hem sneaky via facebook te pakken had gekregen eergister. Hihi. Daarnaast zeg ik tegen de Rauw gang, Joost en co, dat ze moeten komen eten bij mijn ouders restaurant (indomania). Ook lachen we nog even wat mensen uit. Met name het blonde Amerikaanse breezersletje die half dronken, half kotsend, half nokkie tegen de geconcentreerde Fransman (met ponytail) DJ Orgasmic aanleunt in de dj-booth. Misschien dat hij daarom een povere dj-set aflevert. Wel jammer, want normaal gesproken is hij is te gek. Verbazingwekkend is ook het feit dat er maar liefst 3 videocameras in da house zijn. Wat redelijk irritant is, aangezien het geen kleine handycams zijn, maar gewoon de pd150,dvx100tjes, die redelijk in de weg kunnen zitten als je wil dansen... Haha, toch geinig dat ik als enige in Amsterdam altijd die loser ben met een videocamera op de dansvloer en dat er hier tijdens de Winter Music Conference in Miami meer videocameras in Da Club zijn dan fotografen...
Het is een uur of 1 's nachts. Na een power nap en een beetje Swordfish (hugh jackman met oorbelletje, nice) op tv, lopen we vanaf het restaurant 3 blocks zuidelijke richting op Collins avenue en arriveren we bij het Gansevoort Hotel. Fokking groot hotel. Ik dump mijn halflege groene Heineken flesje in de Hotel bosjes en de eerste ingang die we in willen blijkt voor het Rooftop feest te zijn. De tweede ingang is van het hotel zelf. De 3de entree is raak: Club Louis. Drukte. Alleen geen rij. Vreemd. Een mannetje of vijftig om een velvet rope heen. Dus zegmaar 3,4 rijen, die eigenlijk geen rijen zijn. Whatever. We staan goed vooraan, want ik zie naast ons Armand van Helden en A-Trak (redelijk poopie joopie deejees these days...) wachten en ook zij mogen niet naar binnen! Embarrassing. Haaaaa. Het ligt dus kennelijk niet aan ons. Wie komen er dan wel binnen? Stoephoeren (coke sluts) en pooiers in pakken uiteraard. Maar goed, ik spot al gauw genoeg dat de latina 'doorbitch' een lijst in d'r klauwen heeft met hopelijk onze namen erop (en for the occasion ook belachelijk dikke tieten draagt vanavond). Aangezien we al een tijdje helemaal vooraan staan en tegen de velvet rope aanleunen, durf ik me niet te verplaatsen. Er ontstaat een opstootje naast ons, een of andere celebrity die zich kennelijk wel beledigt voelt (een neger in pak) zorgt er persoonlijk voor dat er bijna rellen uitbreken. Z'n ego neemt de meeste ruimte in beslag in de wachtrij. Kankerlijer. Anyways, dat belooft wat voor binnen...
...10 minuten later staan we binnen aan de bar en het eerste dat opvalt zijn de midgets. Haha, geen grap. DWERGEN als werknemers. Hoe cool. Een klein manneke bij de bar (die een uur later met een brandblusser een brandje staat te blussen in de verte! Shiiit die had ik op foto moeten hebben!) en voor de rest nog een mini-she doorbitch ergens anders. Geniaal. Voor de rest blijkt het design lelijk, zoals de meesten tenten hier. En het is allemaal vooral heel onlogisch ingedeeld en gebouwd. Heel typisch Amerikaans onefficient wederom. Maar goed, genoeg negatief gelul, want ook daar beginnen we langszaam wel aan te wennen, die nuttige Amerikanen... Het geluid staat hard, maar als ik een cola en een sprite bestel (18 dollar) hoort de uitslovende homo barman me gelukkig wel. En opeens staat Strip Steve (een Franse leeftijdsgenoot van het niet onaardige Boys Noize label) naast me. Die gast heb ik vorig jaar niet 1, niet 2, maar 3 keer moeten missen in de Flexbar, dus ik geef hem een biertje. Hij begrijpt het niet, maar ik zeg met Frans accent "qu'est-ce que tu veux boir?". Sidenote: 1 van mijn eerste legale iTunes store downloads was Strip Steve's plaat Tommy Boy, vandaar. Haha. Maar goed, eventjes later als ik bij de Institubes Fransosen mezelf introduceer leg ik het nog eens allemaal netjes uit, dat ik geen homo ben die hem een biertje wilde aanbieden, maar hem enkel en alleen wilde bedanken voor z'n meesterlijke muziek.
Rond een uur of half 4 houden we het voor gezien. Ik bedank Emile nog even, de vice-baas van het platenlabel Institubes, die ons op de lijst had gezet, nadat ik hem sneaky via facebook te pakken had gekregen eergister. Hihi. Daarnaast zeg ik tegen de Rauw gang, Joost en co, dat ze moeten komen eten bij mijn ouders restaurant (indomania). Ook lachen we nog even wat mensen uit. Met name het blonde Amerikaanse breezersletje die half dronken, half kotsend, half nokkie tegen de geconcentreerde Fransman (met ponytail) DJ Orgasmic aanleunt in de dj-booth. Misschien dat hij daarom een povere dj-set aflevert. Wel jammer, want normaal gesproken is hij is te gek. Verbazingwekkend is ook het feit dat er maar liefst 3 videocameras in da house zijn. Wat redelijk irritant is, aangezien het geen kleine handycams zijn, maar gewoon de pd150,dvx100tjes, die redelijk in de weg kunnen zitten als je wil dansen... Haha, toch geinig dat ik als enige in Amsterdam altijd die loser ben met een videocamera op de dansvloer en dat er hier tijdens de Winter Music Conference in Miami meer videocameras in Da Club zijn dan fotografen...
March 25, 2009
EPISODE #04 = ZOGENAAMD 'A PARTY WORTH BLOGGING ABOUT', ECHT DUS NIET. MAAR HET UITZICHT WAS WEL ENIG.
Alright, it's time to pretend. Of anders gezegd: gewoon doen alsof je die hippe europese dj bent, zonnenbril op natuurlijk, en je loopt kennelijk dat vijf sterren hotel binnen, security voorbij, die lift in naar de 18de verdieping en langs alle irritante dellen die voor de gelegenheid door bitch spelen op een dakterras, haha. Zo ook net bij The Gansevoort South rooftop pool party... Maar goed, drinken was kennelijk niet gratis, want 2 sodas (een sprite en een cola) waren 13 dollar (zonder tip). Gierig hoor. En aangezien wij gierige Nederlanders zijn, hadden we er na een half uurtje, uurtje wel genoeg van. Die zon was ook redelijk zonnenstekerig. Enfin, ce soir keren wij terug naar The Gansevoort, en gaan we los beneden in Club Louis. Rellende hiphop electro Fransosen van Institubes. Geil hoor.
Alright, it's time to pretend. Of anders gezegd: gewoon doen alsof je die hippe europese dj bent, zonnenbril op natuurlijk, en je loopt kennelijk dat vijf sterren hotel binnen, security voorbij, die lift in naar de 18de verdieping en langs alle irritante dellen die voor de gelegenheid door bitch spelen op een dakterras, haha. Zo ook net bij The Gansevoort South rooftop pool party... Maar goed, drinken was kennelijk niet gratis, want 2 sodas (een sprite en een cola) waren 13 dollar (zonder tip). Gierig hoor. En aangezien wij gierige Nederlanders zijn, hadden we er na een half uurtje, uurtje wel genoeg van. Die zon was ook redelijk zonnenstekerig. Enfin, ce soir keren wij terug naar The Gansevoort, en gaan we los beneden in Club Louis. Rellende hiphop electro Fransosen van Institubes. Geil hoor.
MIJN WMC ONTMAAGDING
Ja ik weet het, bloggen is gay. Maar goed, als je het goed doet (met hulp van twitter en facebook) dan kom je opeens OVERAL gratis binnen. Zo zat ik net (2:30 am) nog effe te chatten op facebook met de gozer van Institubes (het platenlabel van Surkin, Bobmo, Para One, etc) en staan Daan en ik op de lijst voor morgennacht als zij (INSTITUBES) hun 6 jarig bestaan vieren... Haha. Gratus. En zo zal ik morgen blij wakker worden hier in Miami Beach boven het restaurant (indomania) van mijn papa en mama op de 26ste straat & collins ave. En dan slechts 3 blocks hoeven lopen om mijn eerste 'feestje' te ervaren tijdens de '09 editie van de Winter Music Conference. (alle dj's van deze planeet die er toe doen zijn hier nu, wedden?). Het zwembad feessie van morgen is van een blogger uit LA en heet notabene 'A party worth blogging about'. (check de flyer hieronder). Dus vandaar dat ik er alvast over begin te bloggen... Verwacht die USA IN HD aflevering van morgen dus vanuit het zwembad op het dakterras (ala p.twitty) van een kenker luxe hotel... Het gaat hier om een zogeheten Daytime Pool Party. Haha, dus al vanaf 11 am (als iedereen nog ligt uit te slapen) tot en met 6 pm is het zwemmen, dansen en drinken @ Gansevoort Hotel South Rooftop Pool (de goedkoopste kamer kost hier 350 dollar of zoiets...). Dus morgenochtend m'n hipste fockin' zwembroek aan en die geile nieuwe rode nikes aan en hupsakee. zwemmen, dansen, drinken en tof doen.
met dank aan: EATSKEET.COM & INSTITUBES.COM
Ja ik weet het, bloggen is gay. Maar goed, als je het goed doet (met hulp van twitter en facebook) dan kom je opeens OVERAL gratis binnen. Zo zat ik net (2:30 am) nog effe te chatten op facebook met de gozer van Institubes (het platenlabel van Surkin, Bobmo, Para One, etc) en staan Daan en ik op de lijst voor morgennacht als zij (INSTITUBES) hun 6 jarig bestaan vieren... Haha. Gratus. En zo zal ik morgen blij wakker worden hier in Miami Beach boven het restaurant (indomania) van mijn papa en mama op de 26ste straat & collins ave. En dan slechts 3 blocks hoeven lopen om mijn eerste 'feestje' te ervaren tijdens de '09 editie van de Winter Music Conference. (alle dj's van deze planeet die er toe doen zijn hier nu, wedden?). Het zwembad feessie van morgen is van een blogger uit LA en heet notabene 'A party worth blogging about'. (check de flyer hieronder). Dus vandaar dat ik er alvast over begin te bloggen... Verwacht die USA IN HD aflevering van morgen dus vanuit het zwembad op het dakterras (ala p.twitty) van een kenker luxe hotel... Het gaat hier om een zogeheten Daytime Pool Party. Haha, dus al vanaf 11 am (als iedereen nog ligt uit te slapen) tot en met 6 pm is het zwemmen, dansen en drinken @ Gansevoort Hotel South Rooftop Pool (de goedkoopste kamer kost hier 350 dollar of zoiets...). Dus morgenochtend m'n hipste fockin' zwembroek aan en die geile nieuwe rode nikes aan en hupsakee. zwemmen, dansen, drinken en tof doen.
met dank aan: EATSKEET.COM & INSTITUBES.COM
Subscribe to:
Comments (Atom)